Menu
2017-03-19

Poradnik Rozwodowy - cz. IV (odmowa orzeczenia rozwodu przez sąd, elementy orzeczenia rozwodowego, wina rozkładu pożycia)

Witajcie!
 
Dziś w ramach naszego Poradnika Rozwodowego (cz. IV) przeanalizujemy trzy kwestie: odmowy orzeczenia rozwodu przez sąd, elementów orzeczenia rozwodowego oraz winy rozkładu pożycia. 
 
Przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wymieniają sytuacje, w których orzeczenie rozwodu nie jest możliwie mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia. Z sytuacjami takimi mamy do czynienia, gdy:
1) wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków;
2) z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego;
3) rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
 
Negatywne przesłanki orzeczenia rozwodu opierają się na klauzulach generalnych takich, jak dobro wspólnych małoletnich dzieci i zasady współżycia społecznego. Klauzule generalne są znaczeniowo niedookreślone. Dlatego też sąd zachowuje pewien luz decyzyjny w sposobie ich interpretacji.
 
Sąd w wyroku rozwodowym orzeka:
1) czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia;
2) o władzy rodzicielskiej nad wspólnymi małoletnimi dziećmi;
3) o utrzymywaniu kontaktów ze wspólnymi małoletnimi dziećmi po rozwodzie;
4) o alimentach na rzecz wspólnych małoletnich dzieci lub na rzecz byłego małżonka;
5) o sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania;
6) o podziale majątku wspólnego;
7) o kosztach postępowania rozwodowego.

Orzekając rozwód sąd przesądza o tym, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia (tzn., kto jest winny rozpadowi małżeństwa). Znaczenia nie ma stopień winy w tym zakresie. Jeżeli zatem jeden z małżonków tylko w niewielkim stopniu zawinił rozkładowi pożycia (np. nie spędzał wystarczająco dużo czasu ze współmałżonkiem), a drugi dopuszczał się rażących naruszeń obowiązków małżeńskich (np. zdrady), to w wyroku rozwodowym sąd orzeknie, iż każdy z małżonków ponosi winę rozpadu małżeństwa.
 
Przykład! Jeżeli małżonek A ponosi 99% winy rozkładu pożycia, a małżonek B tylko 1%, to sąd uzna, iż oboje ponoszą winę rozpadu małżeństwa.
 
Sąd może zaniechać orzekania o winie rozkładu pożycia. Może to nastąpić na zgodne żądanie małżonków. W tym wypadku następują skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy rozkładu pożycia. Zgodne żądanie nie oznacza, że małżonkowie muszą wnieść wspólny pozew. Pozwany małżonek w odpowiedzi na pozew lub na rozprawie może uznać żądania drugiej strony o zaniechaniu orzekania o winie rozkładu pożycia.
 
To tyle na dziś! Życzymy Wam miłego dnia! :) 
 
Wpis ten nie stanowi opinii lub porady prawnej w rozumieniu obowiązującego prawa. Ma on wyłącznie informacyjny charakter, stanowiąc wyraz poglądów jego autora na tematy prawnicze. Autor wpisu nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne skutki decyzji podejmowanych na jego podstawie.

Kancelaria Kieliszek - dane adresowe
87-100 Toruń
ul. Jana Matejki 42/2
Kancelaria Kieliszek - telefon
509
POKAŻ NUMER
Kancelaria Kieliszek - e-mail
sekretariat@kancelaria-kieliszek.pl